home Header Image
home Header Image
Naamloos document

Prachtig Zuid-Afrika

Hoogtepunten Kaapstad - Tsitsikamma

Gastverslag door Marieke Leenhouts, aangevuld door Mariska

 

4 en 5 januari 2012
Zeehonden bij Hermanus (Marieke & Mariska)

uitzicht vanaf rotspuntAan het eind van de dag rijden we van Stellenbosch richting Hermanus over de Clarence Drive, een kustweg die onderlangs bergen kronkelt, met uitzicht over de woeste zee en de groene bergen, waarvan de toppen in de wolken steken. We stappen uit om van het spectaculaire uitzicht te genieten. Gezeten op een rotspunt zien we de zon in de zee zakken, terwijl we de zoute spray van de golven, die metershoog tegen de rotsen omhoog spuiten, op onze huid voelen. We maken er wellicht de mooiste foto’s van de vakantie.

We overnachten op een camping aan zee in Kleinmond. De camping scoBregje op strand Kleinmondort niet zo hoog wat betreft schone en nette wc's en douches, maar met de steile, groene bergen op de achtergrond en een strandje aan de andere kant scoort hij wel de triple L: locatie, locatie, locatie. De volgende ochtend vervangen Marieke en ik dan ook het douchen voor een heerlijk verfrissende duik in zee. De golven zijn hoog en slaan met flinke kracht kapot op het strand, dus we worden al gauw omver geworpen, gaan kopje onder en komen proestend weer boven. En het is uitkijken geblazen om niet mee de zee in gezogen te worden.

Daarna rijden we naar Hermanus, een badplaats aan de andere kant van False Bay, tegenover de Kaap punt. Het is een relatief klein plzeehond op rotsen bij Hermanusaatsje waar de rich & famous van Zuid-Afrika bijzonder mooie strandstulpjes hebben neergezet! We bewonderen er een paar tijdens onze wandeling over het Cliff Path, een uitgehakt pad langs en over de rotsen. En ook hier is het uitzicht weer prachtig. Goldylocks Har (ook wel goudlokje, zijn bijnaam dankt hij aan het feit dat hij de afgelopen maanden onder de Afrikaanse zon behoorlijk blond is geworden!) ziet met zijn scherpe ogen zeehonden op de rotsen en we verlaten het pad en klauteren over rotsen om dichter bij de zeehonden te kunnen komen. Uiteindelijk wagen we bijna ons leven, tussen ruwe golven die ons van de rotsen dreigen te spoelen, maar het is geweldig om ze van zo dichtbij te kunnen zien. Weer een hoogtepunt van deze vakantie!

 

6 januari 2012
De leeuwen van Botlierskop (Marieke)

We zitten in Mosselbaai en gaan op zoek naar …. Aan de plaatsnaam te zien, zou je denken dat we hier op zoek gaan naar... juist ja, mosselen, kreeften, inktvissen, etc. Maar nee, we zoeken de ‘Big Five’ op het land op. Aangezien we te weinig tijd hebben om helemaal naar een van de wildparken met de ‘Big Five’ te rijden, besluiten we om een game drive te gaan doen in een Private Game Reserve.

Dieren als leeuwen, olifanten, zebra’s en dergelijke liepen ooit wel los rond in dit deel van Zuid Afrika, maar zijn inmiddels niet meer in het wild aanwezig. Botlierskop is een enorme farm van meer dan 3000 hectare waar ze de dieren los laten rondlopen (binnen de omheining van de farm). We klimmen er ’s ochtends vroeg in de open safaritruck en gaan met een gids op pad.

olifant in BotteliersDe zon brandt voor het tijdstip van de dag al behoorlijk fel, maar na 5 minuten hebben we het eerste wild al te pakken en zijn de hitte helemaal vergeten. We zien 3 olifanten; mama, papa en een kleintje van 3 jaar. De gids leert ons dat olifanten hele grote tenen hebben, die de hele onderkant van hun poten beslaan. Ze lopen dus eigenlijk altijd op hun tenen! In de slurf van de olifant zitten wel honderdduizend spieren (indrukwekkend!) en een baby olifantje is dan zo’n 3 jaar bezig voordat het volledige controle heeft over z’n slurf. Tot die tijd kan hij er makkelijk op stappen, over struikelen of z’n eten in z’n oog steken in plaats van z’n bek. Het vrouwelijk deel van ons reisgezelschap is het er unaniem over eens: schattig!!

Leeuw in BotteliersVervolgens zien we de leeuwen, 1 mannetjes leeuw en 2 leeuwinnen, die in een apart deel van het park verblijven. Ze liggen vlak naast de weg, dus we zien ze van heel dichtbij en ze zijn prachtig om te zien. En als de leeuw opstaat en een schalkse blik werpt naar de truck en de lekkere hapjes die daarin zitten, maakt de gids dreigende geluiden om hem te waarschuwen geen gekke dingen te doen. Na deze show van machtsvertoon zijn we even sprakeloos.

Ook de rest van de rit is prachtig, door heuvelachtig gebied en langs groene oases aan het riviertje, waarbij we zebra’s, giraffen, neushoorns, gnoes, hartebeesten, impala’s, en allerlei bokjes tegenkomen. We zijn blij dat we het hebben gedaan. Ook al is een Private Game Reserve naar Afrikaanse maatstaven misschien wat nep, het is nog altijd 100 keer mooier dan de dieren in een kooi in de dierentuin te zien.


7 januari 2012
Plettenberg (Marieke)

Het volgende hoogtepunt had het snorkelen bij Plettenberg moeten zijn. Vooral Mariska en ik droomden van felgekleurde vissen en een zeeslang hier en daar. Maar dat viel nogal tegen! Door slecht zicht, een broekie van een gids die het woord beslist niet waardig is, een lekkende duikbril en een nekbrekende buiteling in de enorm hoge en krachtige golven op het strand bij het terug aan land gaan, kunnen we dit hoogtepunt gerust als dieptepunt bestempelen!

Gelukkig volgde die dag nog wel een ander hoogtepunt: het weerzien van Har en Mar met hun moeders, die op rondreis waren door Zuid-Afrika om aan het eind van hun reis Har en Mar in Kaapstad te ontmoeten! Volkomen onverwacht overvielen we ze in hun hotel in Plettenberg Bay en hebben een heerlijk diner met ze verorberd. Nadat alle opmerkingen over ieders gezondheid (Wat ben je bruin! Wat ben je afgevallen! Wat heb je een dikke enkel!) naar tevredenheid (van vooral de moeders) waren besproken, moesten we helaas al weer afscheid nemen van elkaar. De moeders gingen door naar het westen, wij naar het oosten. Maar we zouden elkaar aan het eind van de reis weer zien, dus iets moois om naar uit te kijken.

 

8 januari 2012
Tsitsikamma NP (Mariska)

Vlonderpad Tstsikamma NPWe hebben enthousiaste verhalen gehoord van de moeders over Tsitsikamma National Park (door de moeders omgedoopt tot “Tatziki” park) dus dat is de volgende stop. En de moeders hebben niets te veel gezegd. De steile, met donkergroene bomen begroeide bergen gaan over in een ruige, bijna onbegroeide kust van rode rotsen, die afloopt in een diepblauwe zee. Het waait stevig en de golven met hun witte schuimkoppen slaan met flinke kracht kapot op de rotsen. Natuurlijk doen we de wandeling, die het paradepaardje van het park is: een wandeling over een vlonderpad en de twee enorme hangbruggen naar een kleine baai. Door de vlonders loopt het makkelijk, ook al is het wat klimmen en dalen, en de doorkijkjes en uitzichten zijn erg mooi.

wandeling naar de waterval TsitsikammaNa deze wandeling rusten we even uit en eten we een broodje. Daarna willen Bregje en ik graag nog een wandeling doen. Marieke besluit de camper alvast op onze kampeerplek aan zee te parkeren en lekker lui in de zon een boekje te gaan lezen (daar was tot nu toe nauwelijks gelegenheid voor). Harald gaat met ons mee op onze wandeling naar de waterval. De wandeling is zwaar, maar fenomenaal mooi. We wandelen eerst over een smal, redelijk vlak paadje tussen de lage begroeiing door. Maar al gauw wordt het pad rotsiger en minder vlak. Nog weer wat verderop is er geen pad meer en klauteren we over de rotsen, waarop de route met gele verfstrepen is aangegeven. We lopen en klimmen, soms op handen en voeten, omhoog en dan weer omlaag, terwijl op enkele meters van ons vandaan de golven op de rotsen beuken. Het uitzicht op de kust en begroeide bergen rondom is indrukwekkend mooi. De inspannende klauterpartij wordt na anderhalf uur beloond met de waterval, Waterval in Tsitsikammadie van circa 120 meter hoogte naar beneden in een grote rotspoel stort. Tussen deze rotspoel en de zee ligt een vrij smalle rotsstrook, waar we gaan zitten om van dit spektakel der natuur te genieten. Harald, warm van het wandelen en klauteren, besluit verkoeling te zoeken in de rotspoel. We genieten een half uurtje van de rust - er zijn slechts drie andere mensen - en het prachtige uitzicht rondom en aanvaarden vervolgens de terugweg. We moeten weer dezelfde route terug als we gekomen zijn, maar ook nu weer blijven we regelmatig staan om de mooie uitzichten in ons op te nemen. De zon staat laag en het is erg mooi licht om foto's te maken, dus schiet ik de ene na de andere foto. Erg moe, maar zeer voldaan komen we aan bij onze kampeerplek, waar Marieke een heerlijk kopje thee voor ons zet. 's Avonds kan Har weer eens fikkie stoken in de stenen barbecue die - zoals zo vaak hier in Zuid-Afrika - op onze kampeerplek aanwezig is en genieten we van een echte Zuid-Afrikaanse 'braai', die we - heel Amerikaans - afsluiten met gesmolten marshmellows. Want die hebben we wel verdiend vandaag!

 

En meer ... (Marieke)

\Kayakken bij HermanusWe hebben nog veel meer prachtige dingen gezien en gedaan tijdens onze reis, zoals bijvoorbeeld het paardrijden bij Hog Hollow waarbij we zebra's en verschillende soorten bokken zagen, route 62 door de dorre Kleine Karoo woestijn, de bergpas van de Karoo terug naar de N2, het overnachten aan een prachtig meertje, waar we heerlijk zwommen tussen de waterlelies in Bontebok National Park, het zeekayakken met zeehonden in Hermanus, de surfers en de zonsondergang kijken aan het hippe Blouberg strand en tot slot het picknicken met een afhaal-chinees tijdens zonsondergang op Signal Hill op mijn laatste avond een paar uur voordat ik in het vliegtuig stapte. Een winderig, maar waardig einde van deze prachtige vakantie.