home Header Image
home Header Image
Naamloos document

We ronden de Kaap

Gastverslag door Marieke Leenhouts


1 januari 2012

Op Nieuwjaarsdag worden we om 9 uur gewekt:  “Goedemorgen, wakker worden, er is iemand die jullie komt ophalen om de camper uit te leveren”, roept Steven, de eigenaar van ons hostel door een kier van onze kamerdeur. “Ga weg!” kreunen wij. We liggen namelijk nog niet heel lang in bed, want gisteren hebben we oud en nieuw op de Tafelberg gevierd en waren pas half 3 'thuis'. Dus we zijn in het geheel niet klaar voor de camper. We sturen Harald er op af en gelukkig wil de vriendelijke man twee uur later terug komen om ons en onze spullen op te pikken. Dan staan we, gewassen en gepakt, klaar om te gaan.

Bij de verhuurder aangekomen, inspecteren we onze camper, gooien onze bagage erin en gaan dan op stap. Ik ben opgewonden, het voelt goed. Voor Har en Mar is dit gesneden koek, maar niet voor mij. We beginnen aan onze reis door Zuid-Afrika!

lunchen met uitzicht op False BayWe rijden naar het zuiden, de Kaap op, want we willen de pinguïns gaan bekijken bij Simons Town. Na ongeveer twee uur rijden stoppen we langs de kant van de weg om een boterham te smeren in onze eigen keuken, die we buiten op het troittoir opeten, gezeten in onze kampeerstoeltjes aan onze kampeertafel! We lunchen met uitzicht op False Bay: zee en bergen. Na de lunch zegt Har: “OK nicht, jouw beurt. Klim maar achter het stuur!” Ik heb gezegd dat ik wel wil rijden, omdat het me wel stoer lijkt om zo’n camper te rijden. Maar ik had er niet helemaal rekening mee gehouden dat ik naast het besturen van het grootste voertuig van m’n leven, ook meteen links zou moeten rijden. Het zweet staat in mijn handen en de airco moet van mij op tien, maar het lukt. De vuurproef komt een half uur later, als we ook nog een weg met haarspeldbochten nemen. Ik maak geen brokken, rij niet de berm in of tegen tegenliggers aan. En mijn passagiers protesteren wel als ik de eerste twee bochten wat te hard neem maar geven niet over. Geslaagd!

Pinguin bij Boulders BeachAan het eind van de middag komen we bij Simons Town aan en zoeken een kampeerplek. Vervolgens gaan we op pad naar de pinguïns. Voor de kust ligt een groot aantal enorme afgeronde rotsen, de Boulders. En op en tussen de rotsen leeft de grote pinguïngemeenschap. De pinguïns lopen hier gewoon op het strand en het is een geweldig gezicht om ze van zo dichtbij te zien. Het zijn zulke koddige beesten! Met tientallen bij elkaar zitten ze op het strand, maken hun vleugels schoon, liggen te dutten in de zon of maken een wandelingetje. We blijven gefascineerd staan turen naar de beestjes. Als ze lopen zijn ze zoooo grappig om te zien! En als ze het water uit komen, zwemmen ze eerst met een rotvaart naar het strand, om daar een soort buiklanding te maken die al struikelend overgaat in de pinguïn-waggel-pas.

2 januari 2012

Vandaag trekken we verder naar het zuiden, tot waar het land ophoudt! We gaan naar Kaap de Goede Hoop.

Cap PointHet schiereiland van de Kaap wordt gevormd door de uitlopers van de Tafelberg die zich vanaf Kaapstad zo'n 75 km naar het zuiden uitstrekken in de Atlantische Oceaan. We rijden langs de kust naar het zuiden, waarbij het land vanaf zeeniveau meteen de hoogte in gaat. Het uitzicht van ruwe rotswanden en bergen tegen een achtergrond van een bijna Hollandse wolkenlucht is indrukwekkend. De Kaap punt ligt in Cape of Good Hope National Reserve, een overweldigend mooi natuurpark met veel lage groene vegetatie, het karakteristieke fynbos van deze regio. Op weg naar de punt zien we in de verte het kruis van Bartolomeu Dias, de Portugees die als eerste Europeaan langs deze kust voer. Veel schepen zijn in de stormen rondom de Kaap gestrand op de verraderlijke kust.

Cape PointWij gaan eens kijken bij de vuurtoren, die vandaag de dag voor een veilige tocht rondom de Kaap moet zorgen. Als we bij de vuurtoren staan, krijg ik diep ontzag voor de ontdekkingsreizigers die hier 5 eeuwen geleden al voeren. De vuurtoren ligt op 238 meter hoogte en vanaf dat niveau zijn de donkere plekken van rotspartijen onder water goed te zien. Maar voor de ontdekkingsreizigers aan boord van hun schepen zal het een stuk moeilijker zijn geweest. Ik zie twee zeiljachten om het puntje van de Kaap varen. De wind en golven zijn indrukwekkend en het lijkt me gaaf om dat ook eens te doen en te kunnen zeggen dat je Kaap de Goede Hoop zeilend hebt gerond.

We besluiten om een eind naar beneden te klimmen, naar de ‘nieuwe’  vuurtoren (uit 1914) die een stuk lager staat omdat de oude vuurtoren vanwege mist vaak niet goed zichtbaar is. Ook voor deze wandeling is de wind een factor om rekening mee te houden en samen met het uitzicht en de hoogte geeft het beslist een adrenaline kick! We kunnen niet helemaal bij de nieuwe vuurtoren komen, omdat het pad ophoudt. We klauteren er wel nog een stuk naartoe, maar de rest van de route ernaar toe behelst een te gevaarlijke klimpartij over de rotsen. De felle wind brengt je makkelijk uit balans en als we over een kleine bergkam lopen is deze net breed genoeg voor een persoon. Aan weerszijden, zo’n 100 meter lager, lokken de golven van de Atlantische oceaan. Je moet hier beslist geen hoogtevrees hebben. Maar het uitzicht is adembenemend spectaculair!

Genieten van het uitzicht bij Cape PointRondom ons strekt de oceaan zich uit, zo ver je kijkt. We staan echt aan het eind van de bewoonde wereld, en het voelt zelfs een beetje alsof we aan het eind van de wereld staan. Het is moeilijk te zien waar de oceaan ophoudt en de lucht begint, het lijkt alsof we de bolling van de aarde in de verte kunnen zien. De wind giert om ons heen en trekt aan onze kleren. De lucht ruikt naar de zee en je proeft het zout van de opspattende golven op je lippen.

We brengen zeker een uur door op dit plekje, eten er onze meegebrachte boterhammen en krijgen geen genoeg van het uitzicht. We kunnen niet stoppen met foto's nemen. Wat een goed begin van de vakantie!